19 Mayıs 1963 Türkiyesi’nde umut ile belirsizlik yan yanaydı. Darbenin gölgesindeki ülkenin siyasi gerilimini ve ekonomik sıkıntılarını Tercüman manşetlere taşıdı. “Bir millet 19 Mayıs’ta haysiyetini kazandı” sözleri ise dönemin Cumhuriyet ve bağımsızlık hafızasını güçlü biçimde yansıtıyordu.
12 Eylül’ün gölgesindeki Türkiye’de Tercüman; 1 Mayıs 1981’de Taksim Meydanı’nın sessizliğini normalleşme olarak sundu. 1977 Kanlı 1 Mayıs’ın hafızası tazeyken atılan “1 Mayıs artık kâbus değil” manşeti dönemin siyasal iklimini ve basının darbe sonrası dilini yansıtan çarpıcı bir belge niteliğinde.
Yılmaz Öztuna, 27 Nisan 1988’de Tercüman’daki yazısında, 1909’da II. Abdülhamid’in hal’ini; uzun iktidarı, Hareket Ordusu tartışmaları ve İttihad ve Terakki’nin rolü üzerinden, Osmanlı’nın kırılma anlarından biri olarak yorumlamıştı.
Tarık Buğra; 8 Nisan 1970’te Tercüman’daki köşe yazısında darbe ve devrim tartışmalarını düzenin zaafları üzerinden sorgularken; hoşgörü ile otorite arasındaki sınırın silinmesinin, devlet disiplinini zayıflatan en büyük tehlike olduğunu vurguluyor.
Mukbil Özyörük, 18 Mart 1986’da Tercüman’daki köşe yazısında; Çanakkale Zaferi’nin 71. yıl dönümünde, millî mücadelenin detaylarını ve zaferin ardından Mehmet Âkif Ersoy’un hıçkırıklarla yazdığı “Çanakkale Destanı”nı okuyucularına aktarıyordu.
Url kopyalanmıştır...
