10 Kasım

BİR İKİNCİ Gazi Mustafa Kemal Paşa mümkün değildir, çünkü bir ikinci 1881 - 1938 mümkün değildir. Tıpkı zaman bölümleriyle, “ahval ve şerait” çevreleriyle birlikte bir ikinci Fatih’in, bir ikinci Mehmed Çelebi'nin veya Kanuni Süleyman'ın, Timur'un ve benzerlerinin mümkün olamayacağı gibi... Bunun bütün milletler, bütün medeniyetler için böyle oluşu gibi.

Eğer milletler ve medeniyetler büyük virajlardaki önderlerini, pilotlarını, bizde bazılarının yapmak istedikleri şekilde teke indirmek yolunu tutsalardı, dünya ve medeniyetler tarihi çok kısır kalırdı. Ve millete korkunç bir aşağılık kompleksi işlemeye yönelen bu tutum Türkiye medeniyetini bu eritici kısırlığa doğru itmektedir. Bundan kurtulmak için tekrarlayalım:

10 Kasım'lar yas havasından kurtarılmalıdır. Artık 10 Kasım'lar bir güven günü hâline getirilmelidir. Artık “Atatürk öldü” hıçkırıkları ve hayıflanmaları değil, “Atatürk'ü yetiştiren ve yaratan milletiz” gururu ve şevki.

Ve bir idrak, bir şuur hâline getirmeliyiz ki, Atatürk'ü yarattık, bunun için de onu geçeceğiz. Geçmek zorundayız. Bu mecburiyeti bize hayatın ta kendisi, gelişen ve ancak gelişenleri benimseyen, donup kalanları silkip atan hayatın kendisi ve -asıl mühimi- Atatürk kavramı yüklemektedir. Bu idrak ve bu şuura eremediğimiz takdirde “Atatürk” ü de, Atatürk Kavramı’nı da yitiririz, kendimizi yitiririz. Yitirmemek için onun yaptığını yapmalı, millete güvenmeliyiz. Onun getirdiği Devlet, Anayasa ve Vatan, Millet şuuruna dört elle sarılmalıyız.

Atatürk işte bu “millete güven”’di, Devlet ve Anayasa düzenine, disiplinine bağlılıktı, hak ve hürriyetlere, yani insanın yapıcılığına saygıydı. Böyle olmasa ne değeri olurdu?

10 Kasımlar artık bu muhasebenin de günü olmalıdır. Yoksa Atatürk bizim, bütün bir milletin olmaktan çıkar; üçkâğıtçıların, çirkin maksatların kozu, dokunulamaz kozu, hatta vurucu silahı hâlinde erir, kaybolur, gider.

Gazi Mustafa Kemal Paşayı ve Atatürk Kavramını gerçekten benimseyenler; iş başına!

Gazi Mustafa Kemal Paşa'yı erişilemez bir hedef gibi gören ve göstermeye kalkışanlara boykot.

1881 - 1938'i bir sınır sayanlara ve onu ruhlara, kafalara, zamana son gibi telkin etmek isteyenlere boykot.

Kısacası, milleti ve insanı ikinci plana, sisler ardına itelemeye kalkışanlara boykot.

Artık zamanı gelmiştir; anlayalım ki bütün bunlar Atatürk'e ihanet, medeniyete, insanlığa ihanettir. Atatürk'ü bir insan olarak değerlendirip sevelim. Gelecek ve gelmekte olan insanların, tek ebedi olan milletin haysiyetiyle oynayanlara sırt çevirelim. Bunu yapmadığımız takdirde, işte ancak o takdirde Atatürk'e de, ondan çok daha önemlisi; Atatürk Kavramına da ihanet etmiş, düşmanlık etmiş, çünkü büyük milletimize ihanet etmiş oluruz.

Unutmayalım, sevelim ve bir son değil; bir başlangıç, bir ilk hız sayalım. Bunu kendisi de istemişti.