Uluslararası sporun en başarısız takımları ve tarihi

İtalya futbol millî takımının üçüncü kez Dünya Kupası’na katılamaması, spor tarihi açısından oldukça trajik bir olay olarak kayıtlara geçti. Dört kez Dünya Kupası’nı kazanan Azzurri'nin bu hüsranı, spor dünyasındaki o meşhur, "muhteşem başarısızlıklar, tarihe tamamen yanlış nedenlerle geçer" düşüncesini bir kez daha akıllara getirdi. Bu fikirden yola çıkarak, erkek sporlarında uluslararası düzeyde yaşanan en büyük başarısızlık örneklerini sizler için derlemeye çalıştım.

Basketbolun kâbusu: 2004 ABD Rüya Takımı

2004 Olimpiyatları'ndaki ABD erkek basketbol takımı, NBA yıldızlarından oluşan bir kadroyla sahaya çıkıp da altın madalya kazanamayarak bir ilke imza attı. 2004 yazı, 11 Eylül saldırılarının üzerinden geçen üç yılın ardından Amerikan tarafı için çalkantılı bir dönemdi ve ortaya çıkan ciddi güvenlik endişeleri, 1992'den bu yana ABD'yi temsil eden alışılmış süper yıldızların Atina'da altın madalyadan uzak kalmasına neden oldu. Jason Kidd sakatlığı, Kobe Bryant’ın özel hayatında yaşamış olduğu problemlerden dolayı kadro dışı kalırken, takımı altın madalyaya taşıması için sahaya çıkan üç yıldız isim Allen Iverson, Tim Duncan ve Richard Jefferson oldu. Kadroda o dönemki genç hâlleriyle LeBron James, Dwyane Wade ve Carmelo Anthony de yer almasına rağmen takım büyük bir çöküş yaşadı. ABD'nin kâbusu, turnuvanın en küçük ülkesi olan Porto Riko'ya karşı aldığı 19 sayılık yenilgiyle başladı. Bu fark, Amerikalıların Olimpiyat tarihindeki en kötü yenilgisi olmakla kalmadı, NBA oyuncularını barındıran bir kadronun da ilk mağlubiyeti olarak tarihe geçti. Turnuvada iki maç daha kaybedip bronz madalyayla yetinen kadroda yer alan LeBron James, memleketinde "LeBronze" lakabını aldı. Ancak bu hayal kırıklığı dönemi yalnızca dört yıl sürdü.

Kırmızının solan rengi: Ferrari

Ferrari motor sporları tarihinin en eski takımlarından birisi. Özellikle Formula 1’de son dönemde, İtalya futbol millî takımı hüveyitini taşıyor. Dünya çapında devasa bir hayran kitlesine sahip olan takım için eski şampiyon Sebastian Vettel'in, "Herkes bir Ferrari hayranıdır. Olmasalar bile, öyledirler" sözü durumu özetliyor. Takım 2008'den beri takımlar, 2007'den bu yana ise pilotlar şampiyonluğunu kazanamadığı için milyonlarca insan bu şampiyonluk hasretinin bitmesini bekliyor. Kimi Räikkönen'in 2007'deki zaferinin üzerinden geçen 19 yıllık süre, Jody Scheckter (1979) ile Michael Schumacher (2000) arasındaki 21 yıllık kuraklık rekoruna hızla yaklaşıyor. O tarihten bu yana birçok şampiyon sürücü ile kontrat imzalamış olmasına rağmen beklenen şampiyonluklar gelmedi ve yaşanan yönetim değişiklikleri de duruma çare olmadı. Ferrari; 2017, 2019, 2022, 2024 (ve belki 2026) sezonlarına güçlü başlasa da yıl içi araç geliştirmesinde başarısız olarak hep geriye düşüyor ve bu durum sürekli tekrarlanıyor. Mercedes ve Red Bull süper takımlar devrine öncülük ederken, McLaren'in eski ihtişamına kavuştuğu günümüzde Ferrari için hüzünlü bekleyiş sürüyor.

Buzda eriyen Finlandiya efsanesi

Buz hokeyinde Kanada, ABD, Rusya, İsveç ve Finlandiya'dan oluşan en büyük beş ülkenin yalnızca birbirlerine, nadiren de Çeklere veya Slovaklara yenilmesi beklenirdi.

Dünya şampiyonasında, turnuva ortasında antrenörünüzü kovmak mı? Küme düşme mücadelesi vermek mi? Anlaşılmaz.

Finlandiya millî takımı, altın madalya kazandıktan sadece bir yıl sonra, 2017 Dünya Gençler Şampiyonası'nda kendilerini tam da bu krizin içinde buldu. Altı NHL birinci tur draft hakkına sahip takım; İsveç'e, Çekya'ya ve en şaşırtıcı olanı turnuva tarihinde sekizinci sıradan daha yukarı çıkamamış Danimarka'ya yenildi. Turnuvanın henüz beşinci gününde ve İsviçre maçının arifesinde Federasyon, antrenör Jukka Rautakorpi'yi görevden aldı ve yerine televizyon analisti olarak şehirde bulunan 18 yaş altı antrenörü Jussi Ahokas'ı atadı. Ahokas'ın İsviçre karşısında aldığı 2-0'lık galibiyet, takımın grubu sonuncu bitirerek Letonya ile küme düşme serisine çıkmasını engelleyemedi. Finlandiya'nın dokuzuncu sırada tamamladığı bu turnuva, hem organizasyon tarihinde bir ilk hem de ülkenin 50 yıllık hokey tarihindeki en kötü sonucu olarak kayıtlara geçti.

Samurayların 2026'daki çöküşü

Dünya Beyzbol Klasik Turnuvası'nın ilk beş organizasyonundan üçünü kazanan ve "Samuray Japonya" olarak bilinen Japonya takımı, 2026'nın Mart ayında dördüncü şampiyonluğu için oldukça iddialı bir konumdaydı. Ancak takım çeyrek finalde Venezuela'ya 8-5 mağlup olarak herkesi şaşırttı. Başından sonuna kadar kötüye giden bu mücadele, kaderin acımasız bir cilvesi olarak, beyzbolun tartışmasız en iyisi olan ve 2023 şampiyonluğunun mimarı Shohei Ohtani'nin son vuruşta elenmesiyle noktalandı. Maçın ardından istifa eden menajer Hirokazu Ibata, "Sonuç her şeydir" açıklamasını yaptı. Takımın asıl sorunu ise MLB'deki Japon yıldızların tamamını aynı anda sahada tutabilmek adına savunmadan fedakârlık etmesi ve bu durumun, sakatlıklar yüzünden zayıflayan atıcı kadrosuyla çatışmasıydı. Kötü başlangıç atıcısı yönetimiyle birleşen bu faktörler, Japonya'nın uluslararası arenadaki en kötü performanslarından birini doğurdu.

Pedalların sessizliği: İtalyan bisikleti

İtalya’daki spor yaşantısı sadece futbolla sınırlı değildir. İtalya bisiklet sporunda da önde gelen ülkelerinden biridir ve bu sporun üç büyük etabından birine de ev sahipliği yapar. Buna rağmen, 2016'da Vincenzo Nibali'den bu yana hiçbir İtalyan erkek sporcu Giro d'Italia'yı kazanamadı ve bu yarış tarihindeki en uzun kuraklık dönemindeler. Erkekler yol yarışında dünyada en çok galibiyete sahip ikinci ülke olmalarına karşın (56), İtalyanlar Alessandro Ballan'ın 2008'deki zaferinden beri o prestijli gökkuşağı mayosunu da giyemedi. Fransa, Tour şampiyonluğu için daha uzun süre beklemiş olsa da ellerinde Paul Seixas gibi parlak bir yetenek var. İtalya'da ise gözler, uzun vadeli potansiyele sahip 22 yaşındaki Giulio Pellizzari ve 18 yaşındaki dünya şampiyonu Lorenzo Finn'e çevrilmiş durumda. Kadınlarda son iki yıldır Giro d'Italia'yı kazanan Elisa Longo Borghini'nin yakaladığı istikrarın erkeklerde tekrarlanması pek beklenmiyor. Tıpkı futbol takımlarında olduğu gibi, İtalyan erkek bisikletindeki o 1990'lar ve 2000'lerin ihtişamı şimdilik çok gerilerde kalmış görünüyor.

Yeşil sahadaki çeyrek final laneti: İrlanda Ragbi

Nispeten yeni bir organizasyon olan ve 1987'de başlayan Ragbi Dünya Kupası, doğası gereği birçok tuhaflığa sahne oluyor. Şimdiye dek sadece Yeni Zelanda, Avustralya, Güney Afrika ve İngiltere'nin şampiyonluk yaşadığı bu dar kazananlar listesinde, İrlandalı taraftarların takımlarını hiçbir zaman çeyrek finalin ötesinde görememiş olması en garip detaylardan biri. 2007'de sürpriz favori olarak turnuvaya giden İrlanda, konaklama ve hazırlık sorunları nedeniyle gruplarda elenerek büyük bir şok yaşattı. 2011'de Galler'e, 2015'te ise sakatlıkların gölgesinde Arjantin'e çeyrek finallerde boyun eğdiler. En büyük beklentinin oluştuğu 2019 turnuvasında Yeni Zelanda'ya 46-14 gibi ağır bir skorla ezilen İrlanda, 2023'teki tarihi rövanşta ise Jordie Barrett'ın kritik engellemesi yüzünden aynı rakibe 28-24 kaybetti. İrlanda millî takımı bugüne kadar Dünya Kupası'nda tam sekiz kez çeyrek finale yükselse de o eşiği hiçbir zaman geçemedi.

İngiltere futbolunun 60 yıllık özlemi

Uluslararası spor arenasında başarısızlık dendiğinde İngiltere erkek millî futbol takımından daha bariz bir aday bulmak zor. Dünyaya futbolu armağan eden ve Premier Lig ile en zengin futbol ekonomisini yaratan bu ülke, Dünya Kupası'nı sadece bir kez, o da kendi evinde kazanabildi. 1966 zaferinden sonra büyük bir çöküş yaşayan takım; 1974, 1978 ve 1994 turnuvalarına katılmayı bile başaramadı. "Altın jenerasyon" ile 2002 ve 2006'da çeyrek finalin ötesini göremeyen İngiltere, 2014 Brezilya'da ise grubunu sonuncu bitirerek tam bir utanç yaşadı. Gareth Southgate dönemi 2018'de yarı final, Euro 2020 ve Euro 2024'te ise finaller getirse de; takım Hırvatistan, İtalya ve İspanya engellerine takılarak kupa hasretini dindiremedi. Southgate, Kolombiya ve İsviçre galibiyetleriyle takımın penaltı lanetini bir nebze kırmış görünse de İngiltere'nin büyük turnuvalardaki penaltı atışlarında yedi mağlubiyeti ve yalnızca dört galibiyeti bulunuyor. 1990'da Batı Almanya'ya, 1996'da kendi evlerinde Almanya'ya, 1998'de Arjantin'e ve Portekiz ile İtalya'ya karşı kaybedilen acı verici penaltı serileri, İngiltere'nin 60 yıldır dinmeyen kupa hasretinin en çarpıcı kanıtları.

Kriketin “şanssız” devi: Güney Afrika

Güney Afrika erkek kriket takımı, geçen yıl Avustralya'yı yenerek Lord's'ta sürpriz bir Dünya Test Şampiyonası galibiyeti elde etse de tarihleri boyunca beklentilerin altında kaldılar. Turnuvadaki bu şampiyonluk, apartheid rejiminin ardından uluslararası arenaya dönüşlerinden bu yana kazandıkları ikinci, son 28 yılda ise kazandıkları ilk büyük ICC kupası olduğu için oyuncuların gözyaşlarıyla kutlandı. 1998'den bu yana Güney Afrika, 1999 Dünya Kupası yarı finalindeki komik Avustralya mağlubiyeti ve 19 denemede sadece bir kez finale çıkabilmeleri nedeniyle spor dünyasında "başarısızlar" olarak damgalandı. Jacques Kallis, Allan Donald, Hashim Amla, AB De Villiers, Dale Steyn ve Kagiso Rabada gibi tarih yazan efsaneleri yetiştiren bir ülke için bu inanılmaz bir başarısızlık tablosu. Öyle ki bu yılki T20 Dünya Kupası'nda Hindistan ile birlikte turnuvanın en iyi takımı olmalarına rağmen yine yarı finalde Yeni Zelanda'ya yenilerek eski alışkanlıklarından kurtulamadıklarını gösterdiler.