“Kurgulanmış Güzellikler”: KADEM 7. Uluslararası Kadın ve Adalet Zirvesi’nde güzellik baskısı masaya yatırıldı

Haberin Eklenme Tarihi: 21.11.2026 20:30:00 - Güncelleme Tarihi: 21.11.2026 20:39:00

Kadın ve Demokrasi Vakfı (KADEM) tarafından Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı iş birliğiyle düzenlenen 7. Uluslararası Kadın ve Adalet Zirvesi, 21 Kasım Cumartesi günü İstanbul Atatürk Kültür Merkezi’nde başladı. “Kurgulanmış Güzellikler” temasıyla gerçekleştirilen zirve, 14 ülkeden 27 konuşmacıyı politika yapıcılar, akademisyenler, medya mensupları ve sivil toplum temsilcileriyle bir araya getirdi. İki gün sürecek buluşmada güzellik kavramının tarihsel ve kültürel kökenlerinden dijital platformların yarattığı yeni standartlara, kadınların bedenleri üzerindeki toplumsal baskılardan bu baskıların eğitim, istihdam ve ekonomik bağımsızlık üzerindeki sonuçlarına kadar geniş bir tartışma alanı oluşturuldu. Zirvenin temel sorusu ise kişisel bir beğeni meselesi olarak görülen güzelliğin hangi koşullarda kadınların hak ve fırsatlara erişimini etkileyen bir adalet sorununa dönüştüğü oldu.

Zirvenin açılışında konuşan KADEM Yönetim Kurulu Başkanı Av. Dr. Canan Sarı, Kadın ve Adalet Zirvelerinin 2014 yılından bu yana farklı ülkelerden ve disiplinlerden bilgi ve deneyimleri buluşturduğunu belirterek kadınların haklardan eşit biçimde yararlanmasının önündeki engelleri gündeme taşıdıklarını söyledi. KADEM’in “varoluşta eşitlik, sorumlulukta adalet” ilkesi doğrultusunda yürüttüğü çalışmalara değinen Sarı, kadınların görünüşleri üzerinden değerlendirilmelerini bu yılın ana tartışma konusu olarak belirlediklerini ifade etti. Güzelliğin, bakımın veya estetik tercihlerin yargılanmadığını vurgulayan Sarı, asıl meselenin kadınların değerini fiziksel özelliklerine indirgeyen ve onları belirli kalıplara uymaya mecbur bırakan toplumsal mekanizmalar olduğunu dile getirdi. Bu yaklaşımın adaletle doğrudan ilişkili olduğunu belirterek, “Bir kadının emeğinin, bilgisinin ve yetkinliğinin önüne görünüşü geçirildiğinde, mesele kişisel beğenilerin ötesine geçerek haklara ve fırsatlara erişimi etkileyen bir adalet meselesine dönüşüyor” dedi.

Sarı, küresel güzellik standartlarının medya, piyasa, dijital platformlar ve toplumsal beklentiler aracılığıyla sürekli yeniden üretildiğine dikkat çekti. Belirli yüz hatlarının, beden ölçülerinin ve ten renklerinin evrensel ölçütler gibi sunulmasının farklı kültürlerin ve yerel kimliklerin değersizleştirilmesine yol açabildiğini kaydetti. Filtrelerle kusursuzlaştırılan görüntülerin gerçekçi olmayan beklentiler yarattığını, yaşlanma, hamilelik ve doğum gibi doğal süreçlerin de giderilmesi gereken kusurlar olarak gösterilebildiğini anlattı. Güzellik baskısının kadınlara zaman, emek ve para bakımından yük getirdiğini, çalışma hayatında fiziksel görünüşün bilgi ve yetkinliğin önüne geçmesinin fırsat eşitsizliklerini derinleştirdiğini vurguladı. Sarı, konuşmasının sonunda zirvenin temel yaklaşımını şu sözlerle özetledi: “Kadınlar topluma belirli güzellik kalıplarına uymayı borçlu değildir. Aksine, toplum, kadınlara saygı ve adalet borçludur!”

Açılışta söz alan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş ise güzellik standartlarının kadınların günlük yaşamından eğitim ve çalışma hayatına kadar uzanan etkilerine dikkat çekti. Gerçek bir yüzün yaşanmışlığın izlerini taşıdığını belirten Göktaş; kadınların gençlikleri, bedenleri ve dış görünüşleri üzerinden sürekli değerlendirilmesinin toplumsal bir baskı oluşturduğunu söyledi. Kadınların nasıl görünmesi gerektiğine başkalarının karar vermesini eleştiren Bakan, geçmişte başörtüsü yasakları nedeniyle kadınların eğitim ve çalışma hayatından dışlandığı dönemleri hatırlattı. Kadınların özgürlüğünü savunurken nasıl giyineceklerine karar verilmesinin eşitlik ve özgürlük anlayışıyla çeliştiğini belirterek, “Bir insanın değeri dış görünüşüyle ölçülemez” dedi.

Dijital dünyanın güzellik baskısını yaygınlaştıran etkisine de değinen Göktaş, yapay zekâ ve filtrelerle oluşturulan görüntülerin gerçeklikle kurulan ilişkiyi zayıflattığını, özellikle kız çocuklarının kendi bedenlerini bu görüntülerle karşılaştırdığını ifade etti. Görünüş kaygısının çocukların beden algısını ve yemekle kurdukları ilişkiyi etkileyebileceğine dikkat çekerek ailelere, okullara ve dijital platformlara sorumluluk düştüğünü söyledi. Kadınların belirli bir görünümü korumak için ayırdığı zaman ve maddi kaynakların ekonomik bağımsızlıklarını da etkilediğini vurgulayan Göktaş, kadınların güçlenmesi için hazırlanan 2024-2028 Strateji Belgesi ve Eylem Planı'na, girişimcilik çalışmalarına, aile dostu çalışma modellerine ve kadınların teknoloji alanındaki yetkinliklerini geliştirmeye yönelik projelere değindi. Medyada kadın temsilinin önemini de hatırlatan Bakan, “Kadını yalnızca bir görüntüye indirgeyen bakış, onu nesneleştirir. Nesneleştirmek ise ayrımcılığın ve şiddetin sıradanlaşmasının önünü açar” ifadelerini kullandı. Konuşmasının en belirgin mesajını ise şu sözlerle verdi: “Bir hususun altını özellikle çizmek istiyorum. Kadınların kendilerini sürekli değiştirmek zorunda hissettiği bir toplum yerine, kadınlara yönelik ön yargıları değiştiren bir toplum inşa etmeliyiz.”

Güzellik rejimi özgürlük vaadiyle nasıl işliyor?

Zirvenin ilk günündeki tematik çerçeve konuşmasını sosyolog ve yazar Dr. Nazife Şişman, “Güzelliğin Psikopolitikası: Faillik ve Yapısal Adaletsizlik” başlığıyla gerçekleştirdi. Güzelliğin tarih boyunca iyi, doğru ve hakikatle ilişkilendirildiğini, modern dönemde ise insanın değerini ölçen ve kişinin kendi sorumluluğuna bırakılan bir ölçüte dönüştüğünü belirten Şişman, güzellik baskısının görünmez işleyişine dikkat çekti. Kadınlardan belirli güzellik standartlarına uymalarının beklendiğini ancak bu beklentinin toplumsal bir zorunluluk yerine kişisel tercih ve özgürlük alanı olarak sunulduğunu ifade eden Şişman, “Güzellik rejimi, özgürlük vaadiyle işler ama birey üzerinde yeni baskılar oluşturur” dedi. Felsefe ve sanatın güzelliği tartışma alanının dışına itmesiyle bu boşluğun kozmetik sektörü, reklamlar ve dergiler tarafından doldurulduğunu belirten Şişman, güzelliğin insanı hakikate yönelten bir değer olmaktan çıkarılarak sürekli geliştirilmesi gereken öz eleştirel bir performansa dönüştürüldüğünü anlattı.

Dijital platformların bu dönüşümü hızlandırdığına dikkat çeken Şişman; beğeni sayıları, filtreler ve estetik müdahalelerle üretilen görüntülerin kadınların bedenlerini sürekli karşılaştırmaya açtığını söyledi. Her yeni güzellik ölçütünün yeni kusurlar tanımladığını, piyasanın da bu kusurları gidermeye yönelik ürün ve hizmetler sunduğunu belirtti. Kadınların görünüşlerini belirli standartlara ulaştırmak için harcadıkları zaman ve emeğin “estetik emek” olarak tanımlandığını hatırlatan Şişman; bu emeğin görünmez kalmasının beklendiğini vurguladı. Konuşmasında kadınların estetik müdahalelere ilişkin kararlarını tamamen özgür ya da bütünüyle baskı altında verilmiş tercihler olarak değerlendirmenin yetersiz olduğunu da ifade eden Şişman; asıl meselenin kadınların hangi koşullarda karar verdiği, önlerine konulan güzellik idealini sorgulama ve bu standartların belirlenmesinde söz sahibi olma imkânına sahip olup olmadığı olduğunu belirtti.

Şişman'ın konuşmasında öne çıkan bir diğer başlık ise güzellik baskısının doğurduğu eşitsizliklerde sorumluluğun kimlere ait olduğu sorusuydu. Dijital platformların etkileşimi, şirketlerin tüketici talebini, kliniklerin danışan rızasını, işverenlerin ise kendi tercihlerini gerekçe göstererek sorumluluğu birbirine aktardığını anlatan Şişman; böylece sistemin oluşturduğu yükün kadınların üzerine bırakıldığını söyledi. Güzellik rejimine karşı çıkmanın da kadınlara yeni bir görev olarak yüklenmemesi gerektiğini belirterek platformların, şirketlerin, estetik merkezlerinin, iş verenlerin ve kamu kurumlarının sorumluluk üstlenmesi gerektiğini vurguladı. Şişman'a göre tartışmanın odağı kadınların kişisel kararlarından bu kararların alındığı toplumsal ve ekonomik koşullara taşınmalı; güzellik, insanın değerini belirleyen bir ölçüt olmaktan çıkarılarak insan onuru ve hakikat ekseninde yeniden düşünülmeli.

Liderler oturumu: Kadının güçlenmesi için küresel iş birliği

Tematik çerçeve konuşmasının ardından zirvenin ilk gününde “Kusursuz Suretlerin Ötesinde: Kadının Güçlenmesi için Küresel İş Birliği” başlıklı liderler oturumu gerçekleştirildi. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş'ın başkanlığındaki oturum, güzellik standartlarının kadınların toplumsal konumuna etkilerini uluslararası politika ve iş birliği perspektifinden ele aldı. Oturumda Azerbaycan Cumhuriyeti Aile, Kadın ve Çocuk Sorunları Devlet Komitesi Başkanı Bahar Muradova, Kamboçya Krallığı Kadın İşleri Bakanı Dr. Ing Kantha Phavi, Pakistan İslam Cumhuriyeti Federal İnsan Hakları ve Federal Hukuk ve Adalet Bakanı Azam Nazeer Tarar, Senegal Cumhuriyeti Aile, Sosyal Eylem ve Dayanışma Bakanı Marie Angélique Mame Selbé Diouf yer aldı.

Görüşlerini paylaşan diğer katılımcılar arasında Sırbistan Cumhuriyeti Kadın-Erkek Eşitliği, Kadına Yönelik Şiddetin Önlenmesi ile Kadınların Ekonomik ve Siyasi Açıdan Güçlendirilmesinden Sorumlu Bakan Tatjana Macura, Singapur Cumhuriyeti Sosyal ve Aile Gelişimi Bakanı Masagos Zulkıflı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Oğuzhan Hasipoğlu ve Hırvatistan Cumhuriyeti Çalışma, Emeklilik Sistemi, Aile ve Sosyal Politika Bakanlığı Devlet Sekreteri Marija Pletikosa da bulundu.

Sekiz ülkeden üst düzey temsilcinin buluştuğu oturumda kadınların görünüşleri üzerinden değerlendirilmelerinin yol açtığı eşitsizliklere karşı insan onuru ve adalet temelinde geliştirilebilecek politikalar üzerinde duruldu. Kadınların toplumsal hayata katılımını güçlendirmek için ulusal politikaların yanı sıra uluslararası dayanışmanın da önem taşıdığı vurgulandı. Güzellik baskısının farklı ülkelerde farklı biçimlerde ortaya çıkmasına rağmen kadınların haklara, fırsatlara ve kamusal görünürlüğe erişimini etkileyen ortak bir sorun olduğu değerlendirildi. Oturum, güzellik standartlarına ilişkin tartışmayı bireysel tercihler alanından çıkararak kamu politikaları ve kurumsal sorumluluklar düzeyine taşıdı.

Güzellik rejimi: İdeali kim belirliyor?

Günün devamında KADEM Yönetim Kurulu Üyesi, Klinik Psikolog Sultan Işık Atalan'ın moderatörlüğünde “Güzellik Rejimi: İdeali Kim Belirliyor?” başlıklı açılış paneli düzenlendi. Panelde Kuveyt'ten medya danışmanı ve MB Vision Studios Kurucusu Manal AlGharabally, kolorizm alanında uluslararası çalışmalarıyla tanınan Dr. Sarah L. Webb, gazeteci ve televizyon programcısı Muna AbuSulayman ile İstanbul Medeniyet Üniversitesi Öğretim Üyesi Prof. Dr. Yaylagül Ceran Karataş farklı disiplinlerden değerlendirmelerini paylaştı.

Moderatör Sultan Işık Atalan; güzelliğin kişinin aynadaki görüntüsüyle sınırlı olmadığını, başkalarının bakışı ve toplumun kabul ölçütleriyle de şekillendiğini belirtti. Kadınların tarihin en özgür döneminde yaşadıkları söylense de yüzlerinin, bedenlerinin ve yaşlarının sürekli yargılandığına dikkat çekti. Seçim özgürlüğü adı altında tek tipleşmenin teşvik edildiğini söyleyen Atalan; güzellik baskısının bütün kadınları aynı biçimde etkilemediğini, ten rengi ve kültürel kimlik gibi özelliklerin bazı kadınlar açısından daha ağır eşitsizliklere yol açabildiğini ifade etti. Panelin temel sorusunu ise “İdeali kim belirliyor?” sözleriyle ortaya koydu.

Medyanın güzellik normlarının oluşumundaki rolünü ele alan Manal AlGharabally, görsel üretimin toplumsal algıları biçimlendiren güçlü bir araç olduğuna dikkat çekti. On sekiz yıllık çalışmalarından örnekler sunan AlGharabally, bir görüntünün yalnızca estetik bir ürün olarak değerlendirilemeyeceğini, tekrarlandıkça belirli düşünceleri ve davranışları normalleştirebildiğini anlattı. 2018 yılında Kuveyt'teki bir kahve dükkânı için hazırladığı reklamın 500 milyondan fazla görüntülenmeye ulaşmasını örnek gösteren AlGharabally; tekrar, eğlence ve ters psikolojiyle oluşturulan kampanyanın kısa sürede ticari sonuçlar doğurduğunu aktardı. Aynı yöntemin kadınların nasıl görünmesi gerektiğine ilişkin bir ideal oluşturmak için kullanıldığında ortaya çıkabilecek sonuçlara dikkat çekerek, “Her ürettiğimiz görselle aslında insanların zihnine bir düşüncenin tohumlarını ekiyoruz” dedi. Kadınların nasıl görünmesi gerektiğine ilişkin güzellik normlarının hangi düşünceleri normalleştirdiğine dikkat çekerek, konuşmasını ‘Neyi normal hâle getiriyoruz?’ sorusu etrafında şekillendirdi.

Dr. Sarah L. Webb ise güzellik standartlarının tarihsel ırksal hiyerarşilerle ilişkisini kolorizm kavramı üzerinden değerlendirdi. Aynı ırk veya etnik kökenden gelen insanlar arasında açık ten rengine sahip olanların daha yüksek statü ve ayrıcalıklarla ilişkilendirilmesini kolorizm olarak tanımlayan Webb, bu ayrımcılığın dünyanın farklı bölgelerinde farklı biçimlerde varlığını sürdürdüğünü belirtti. Ten renginin kadınsılık, toplumsal kabul, şefkat ve nezaket görme gibi algılar üzerinde de etkili olduğunu söyledi.

Webb, İngiltere Kraliçesi I. Elizabeth'in portresi üzerinden Avrupa merkezli güzellik anlatılarının tarihsel kuruluşunu ele aldı. Açık ten, ince burun ve sarı saç gibi özelliklerin belirli bir siyasal ve kültürel gücün estetik ölçütleri hâline geldiğini belirtti. Portrelerin yalnızca kişilerin görüntülerini yansıtmadığını, siyasal iktidarın gücünü pekiştiren propaganda araçları olarak da kullanılabildiğini anlattı. Thomas Jefferson'ın 1781 yılında Avrupa ve Afrika kökenli insanlar arasında yaptığı güzellik karşılaştırmasına da değinerek estetik hiyerarşilerin ırksal eşitsizlikleri meşrulaştırmak için kullanıldığını hatırlattı. Günümüzde de ten rengine dayalı ayrımcılığın eğitim ve toplumsal imkânlara erişimde somut sonuçlar doğurduğunu ifade etti. Webb, farklı ülkelerden kadınların benzer deneyimler yaşamasının da küresel ölçekte ortak bir sorunla karşı karşıya olunduğunu gösterdiğini belirtti. Çalışmalarını keşfeden 15 yaşındaki Hint kökenli bir kız çocuğunun, “Ben bunun yalnızca kendi kültürümde yaşandığını sanıyordum” sözlerini paylaşarak farklı hikâyelerin insanlara güç ve dayanışma sağlayabileceğini vurguladı.

Gazeteci ve televizyon programcısı Muna AbuSulayman, güzellik baskısını kendi medya deneyimi üzerinden anlattı. Arap dünyasında başörtüsüyle ekrana çıkan ilk kadın medya kişiliklerinden biri olarak tanınan AbuSulayman, televizyona çıkma kararının 11 Eylül saldırılarının ardından Müslüman kadınların karşılaştığı önyargılara cevap verme arzusuyla şekillendiğini söyledi. İnsanların eğitimli, dünyayla ilişki kurabilen ve fikirlerini açıkça ifade eden bir Müslüman kadın profilini görmesini istediğini belirtti. Televizyon programıyla birlikte yüzünün dergi kapaklarında yer aldığını, fiziksel özelliklerinin ve burnunun sürekli yorumlandığını, estetik müdahale teklifleriyle karşılaştığını anlattı.

AbuSulayman; kendi deneyimi üzerinden güzellik baskısı, yaş ve beden değişimleriyle daha belirgin hâle geldiğini belirtti. Ekrandaki ilk yıllarında 28 yaşında olduğunu, ilerleyen dönemde iki çocuk sahibi 45 yaşında bir kadın olarak hem ailesiyle ilgilendiğini hem de mesleğini sürdürmeye çalıştığını aktardı. Gençlik ve görünüş üzerinden yapılan değerlendirmelerin kadınların kamusal alandaki varlığını nasıl zorlaştırdığını anlattı. Başörtülü olarak görünürlük kazandığı süreçte başörtüsünü çıkarması yönünde de baskılarla karşılaştığını söyleyen AbuSulayman, güzelliğin kişisel kazanç ve şöhret için kullanılmasının yanında toplumsal bir amaca hizmet edebileceğini vurguladı. Ona göre asıl mesele, insanın sahip olduğu imkânları hangi amaçla değerlendirdiği ve kamusal görünürlüğünü hangi değerlerle ilişkilendirdiği.

Prof. Dr. Yaylagül Ceran Karataş ise güzelliği iyilik, hakikat ve varoluşsal imkânlar çerçevesinde ele aldı. Konuşmasına özellikle Gazze başta olmak üzere dünyanın farklı bölgelerinde onuru ve yaşamı için mücadele eden kadınları anarak başlayan Ceran, “ihmal” ve “ihtimal” kavramları üzerinden güzelliğin bugünkü anlamını sorguladı. Güzelin çoğunlukla bir yüz, beden, nesne veya estetik ürünle özdeşleştirilmesinin, güzelliğin eylemlerle ve insan ilişkileriyle kurduğu bağın gözden kaçmasına yol açtığını belirtti.

Ceran, güzelliğe ilişkin üç temel gölgeyi öne çıkardı. İlk olarak güzel ile iyinin özdeşleştirilmesinin zaman içinde tek tip bir estetik ölçüte dönüşebildiğini anlattı. İkinci olarak etiğin estetik üzerinden ahlakçılığa dönüşmesiyle farklı ve rahatsız edici sanat biçimlerinin dışarıda bırakılabildiğini ifade etti. Üçüncü olarak güzelliğin görünüşe ve nesneye indirgenmesinin, bir görüntünün arkasındaki emeğin ve eylemin görülmesini engellediğini söyledi. Güzelin yalnızca ortaya çıkan sonuçta aranmasının, o sonuca ulaşmak için harcanan çabayı görünmez kıldığını belirten Ceran, “Güzeli yeniden düşünmek ve güzelliğin farklı bağlamlarda yeni ihtimaller açabilmesine imkân sağlayacak olanakları tartışmak için buradayız” dedi.

Panelin devamında konuşmacılara yöneltilen sorular, güzellik standartlarının nasıl üretildiği kadar bu üretim sürecinde karar verenlerin sorumluluğunu da gündeme taşıdı. AlGharabally, görsel üretimin üç aşaması olan ön yapım, yapım ve yapım sonrası süreçlerine dikkat çekerek yaratıcı kararların önemli bir bölümünün henüz kamera çalışmaya başlamadan alındığını anlattı. Benzer düşünce biçimlerine sahip ekiplerin sürekli aynı anlatıları üretebildiğini belirterek yaratıcı ekiplerde ve karar verici pozisyonlarda çeşitliliğin önemini vurguladı. Kendi kariyerinin ilk yıllarında bir kadın girişimci olarak ciddiye alınmakta zorlandığını, bir erkek ortağı işe dâhil etmesinin ardından fikirlerinin daha kolay kabul gördüğünü aktardı. Bu deneyim, kadınların üretim alanlarında karşılaştıkları görünmez engellerin somut bir örneği olarak öne çıktı. AlGharabally, “Bir kadına önemli bir makam ve liderlik pozisyonu verdiğinizde, o kadın başka kadınları da destekleyebilir” sözleriyle karar mekanizmalarında kadınların varlığının önemini anlattı.

Dr. Webb ise kolorizme karşı mücadelenin kurumsal değişim kadar bireysel farkındalık ve temsil biçimleriyle de ilişkili olduğunu ifade etti. İnsanların tükettikleri medya içeriklerini, okudukları kitapları ve takip ettikleri haber kaynaklarını sorgulaması gerektiğini belirtti. Öğrenilmiş önyargıların bireysel tercihlerle yeniden üretilebildiğini, farklı hikâyelere ve temsillere alan açmanın bu döngüyü kırmaya katkı sağlayabileceğini söyledi. Böylece panel, güzellik standartlarının üretiminde medya ve piyasanın rolünü tartışırken bireylere, kurumlara ve karar vericilere düşen sorumlulukları da gündeme getirdi.

İkinci gün: Kültürden dijital medyaya beş tematik panel

Zirvenin 22 Kasım Pazar günü gerçekleştirilecek ikinci gününde güzellik standartlarının farklı alanlardaki etkilerini değerlendiren beş tematik panel düzenlenecek. İlk oturumlarda “Tek Bir Güzellik Yok: Kültür, Kimlik ve Estetik” ile “Güzelliğin Bedeli: Piyasa, Bedenler ve Kadının Yaşam Döngüsü” başlıkları ele alınacak. Kültürel kimliklerin güzellik algısıyla ilişkisi, farklı toplumların estetik anlayışları ve güzellik endüstrisinin kadınların bedenleri üzerindeki etkileri tartışılacak. Günün devamında “Algoritmik Ayna: Dijital Çağda Güzellik” panelinde gazeteci ve yazar Elise Hu, Prof. Dr. Joanna Elfving-Hwang ve Dr. S. Heijin Lee gibi isimler dijital platformların güzellik ölçütlerini nasıl yaygınlaştırdığını değerlendirecek.

“Nеsneleştirmeden Onura: Şiddet ve Kadının Güvenliği” başlıklı oturumda ise Dr. Susan Carland, Dr. Aseel Sawalha, Prof. Dr. Nadia Abu-Zahra, Dr. Sabiha Husic, S. Sena Polat Castro de Castro kadınların görünüşleri üzerinden değerlendirilmesinin şiddet ve güvenlik boyutunu ele alacak. Günün son tematik oturumu “Yetersizlik Hissi: Güzelliğin Psikolojik Yükü” başlığını taşıyacak. Sahr Ali, Prof. Dr. Aslıhan Dönmez, Dr. Zeynep Temizer Atalar ve Dr. Arooj Arshad'ın katılımıyla gerçekleştirilecek panelde güzellik baskısının beden algısı, öz güven ve ruh sağlığı üzerindeki etkileri konuşulacak. Zirve, saat 17.30'da sonuç bildirgesinin ilan edilmesiyle tamamlanacak.

KADEM'in bugüne kadar düzenlediği altı Uluslararası Kadın ve Adalet Zirvesi, 62 ülkeden 8050 katılımcıyı ve 220 konuşmacıyı bir araya getirdi. Bu yılki buluşma; güzelliği kişisel tercihler ve estetik beğeniler alanından çıkararak kadınların insan onuru, fırsat eşitliği, ekonomik bağımsızlığı ve toplumsal hayata katılımı üzerinden yeniden değerlendirmeye açıyor. İlk gün yapılan konuşmaların ortaklaştığı temel nokta, kadınların görünüşlerini sürekli değiştirmeye yönelten baskının bireysel kararlarla açıklanamayacağı; bu standartları üreten, yayan ve bunlardan kazanç sağlayan yapıların da sorumluluk üstlenmesi gerektiği oldu. Zirvenin ikinci gününde farklı disiplinlerden uzmanların katkısıyla derinleşecek tartışmaların, güzellik algısının kadınların yaşamında oluşturduğu eşitsizlikleri görünür kılması ve daha adil bir toplumsal yaklaşımın geliştirilmesine katkı sunması bekleniyor.